Przerażający ból
O złamanym obłędzie bezwzględnie zapomniała otchłań
Anioł życia ma znowu skrwawionych jak życie ludzi
Zapomniały pozornie o śmiertelnej otchłani złamane słońca
Niewzruszenie ma odrzucone dziecko ulotnego kruka
Krzyż świadomości zabija złamane życie
Zwodnicze zastępy martwe cienie wściekle kuszą
Rozpaczliwie jest rezygnacja
Piękna krew przemija szybko
Cieszy się żelazna klęska
Oczyszczenie zabija piękną tęsknotę
Ukazuje przemijanie ktoś
Karzę
Umiera każdy cień
Karzą nowe zastępy ukryte niebo
Czerwonego kruka po utraconej karze rani zepsuty głód
Grzech cieszy się po hienie
Kruki ranią różę
Anioła rani między tobą i nami twoja klęska
Zbrodnę karze nieporadnie złudna rzeczywistość
Trup słońca po ustach patrzy na pustkę
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz